سرفصل های محتوا

واقعیت افزوده چیست و کاربردهای آن؟

واقعیت افزوده (Augmented Reality) به معنای ترکیب دو دنیاست؛ دنیای واقعی و دنیای مجازی. در واقعیت افزوده، اطلاعات دیجیتالی مثل تصاویر، صداها و ویدئوها روی دنیای واقعی پروژه قرار گرفته و کاربران می‌توانند با استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلفن همراه یا عینک‌های هوشمند این اطلاعات را ببینند و با آنها تعامل برقرار کنند. به عبارت دیگر، واقعیت افزوده نحوه ارائه اطلاعات دیجیتالی را در دنیای واقعی بهبود می‌بخشد و برای کاربران تجربه جذابی فراهم می‌کند.

واقعیت افزوده (Augmented Reality) یک لایه دیجیتالی از محتوا است که از دوربین موبایل، تبلت، وب کم، عینک و. . . روی عکس یا محیط قرار می گیرد و به این طریق اطلاعات و یا اشیاء جدیدی را به محیط واقعی اضافه می کند. این لایه در مواردی می تواند در تعامل با کاربر باشد و دستوراتی را از محیط واقعی دریافت نماید. واقعیت افزوده یک نمای فیزیکی زنده، مستقیم یا غیرمستقیم (و معمولاً در تعامل با کاربر) است، که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می‌کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط سنسورهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی یا داده‌های GPS می‌باشد ایجاد می‌شود. واقعیت رایانه‌ای مفهوم کلی واقعیت افزوده‌است. در واقعیت افزوده معمولاً چیزی کم نمی‌شود بلکه فقط اضافه می‌شود. همچنین واقعیت افزوده تا حدودی شبیه به واقعیت مجازی است که توسط یک شبیه ساز، دنیای واقعی را کاملا شبیه سازی می‌کند. در واقع وجه تمایز بین واقعیت مجازی و واقعیت افزوده این است که در واقعیت مجازی کلیهٔ عناصر درک شده توسط کاربر، ساخته شده توسط کامپیوتر هستند. اما در واقعیت افزوده بخشی از اطلاعاتی را که کاربر درک می‌کند، در دنیای واقعی وجود دارند و بخشی توسط کامپیوتر ساخته شده‌اند. در این حالت نرم افزار واقعیت افزوده بر روی گوشی هوشمند نصب و امکانات واقعیت افزوده را به گوشی شما اضافه می کند. تصاویر توسط دوربین گوشی هوشمند به عنوان ورودی به نرم افزار واقعیت افزوده داده می شود و پردازش تصویر انجام شده و متناسب با آن، اطلاعات دیجیتالی که می تواند تصاویر، صدا و. . . باشد قابل استفاده می باشد. در واقعیت افزوده بخشی از اطلاعاتی که کاربر درک می کند، در دنیای واقعی وجود دارند و بخشی توسط کامپیوتر ساخته شده اند. به طور مثال شما در حال مطالعه ی یکی از مجله های پر مخاطب هستید که در داخل یکی از صفحات این مجله، تصویر کوچک و متن مرتبط با سخنرانی ریاست جمهوری ایران در سازمان ملل چاپ شده است که با نصب نرم افزار واقعیت افزوده Arlive و نگه داشتن دوربین گوشی هوشمند خود بر روی تصویر کوچک، ویدیوی کامل این خبر را مشاهده نمایید. در واقعیت افزوده، عناصر معمولا به صورت بی‌درنگ نگاشته شده و به طور هوشمند مرتبط با عناصر محیطی می‌باشند، مانند نمایش امتیاز مسابقات ورزشی در زمان پخش از تلویزیون. با کمک تکنولوژی پیشرفتهٔ واقعیت افزوده (برای مثال افزودن قابلیت بینایی کامپیوتری و تشخیص اشیاء) می‌توان اطلاعات مرتبط با دنیای واقعی پیرامون کاربر را به صورت تعاملی و دیجیتالی به او ارائه کرد. همچنین می‌توان اطلاعات مرتبط با محیط و اشیاء اطراف را بر روی دنیای واقعی نگاشت. ایده اولیه واقعیت افزوده اولین بار در سال ۱۹۹۰ توسط توماس کادل کارمند بوئینگ مطرح شد.

کاربردهای واقعیت افزوده

از کاربردهای واقعیت افزوده در بسیاری از صنایع مختلف می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 صنعت بازی: بازی‌های واقعیت افزوده امکانات جدیدی را برای بازیکنان فراهم می‌کنند. بازی‌های واقعیت افزوده می‌توانند از اجزای محیطی واقعی استفاده کنند و شخص بازیکن را در محیط داستان قرار دهند.

آموزش: واقعیت افزوده می‌تواند برای آموزش به صورت فعال و تعاملی استفاده شود. با استفاده از این فناوری، می‌توانند کلاس‌های آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده طراحی شوند.

پزشکی: واقعیت افزوده می‌تواند در زمینه پزشکی نیز کاربردهایی داشته باشد. مثلاً می‌توان از آن برای تجسم بهتر گفتار پزشکان در جراحی‌های پیچیده استفاده کرد.

بازاریابی: واقعیت افزوده می‌تواند در بازاریابی دیجیتال نیز کاربردهایی داشته باشد. با استفاده از این فناوری، می‌توانند تبلیغاتی تعاملی و جذاب طراحی کرد که بازدید کننده‌ها را به سمت خود جذب کنند.

صنعت ساخت و ساز: واقعیت افزوده می‌تواند در زمینه طراحی و مدل‌سازی ساختمان‌ها و بناهای صنعتی نیز استفاده شود. با استفاده از این فناوری، می‌توان از پروژه‌های بزرگ ساختمانی تا جزئیات کوچک آن‌ها را نشان داد.

طراحی و مدل سازی: از طراحی داخلی گرفته تا معماری و ساخت وساز، تکنولوژی AR به طراحان کمک می‌کند که نتیجه نهایی کار خود را تصویرسازی کنند و پیش از ساخت ببینند. معماران و مهندسان با استفاده از هدست‌های AR می‌تواند پیش از ساخت در ساختمانشان قدم بزنند و تمام جزئیات طرح خود را ببینند تا ساده‌تر بتوانند اصلاحات لازم را پیاده سازی کنند. مهندسان شهرسازی حتی می‌توانند شمای کلی شهر را با استفاده از هدست‌های AR ببینند. به طور کلی، هر کار طراحی و مدل سازی که به ساخت اشکال فضایی مربوط می‌شود می تواند از یک اپلیکیشن واقعیت افزوده بهره ببرد.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked*