واقعیت افزوده بر اساس نشانگر چیست؟

سرفصل های محتوا

پخش ویدیو

واقعیت افزوده بر اساس نشانگر چیست؟

واقعیت افزوده، یک فناوری است که اجازه می‌دهد تا اطلاعات مجازی و سه بعدی را به دنیای واقعی اضافه کند. نشانه گرها، ابزارهایی هستند که با استفاده از دوربین‌های قرار گرفته در دستگاه‌های هوشمند، تصاویر و فیلم‌هایی را از دنیای واقعی ضبط می‌کنند و این اطلاعات به سرور فرستاده می‌شوند. در این سرور، با استفاده از الگوریتم‌های پیچیده و هوش مصنوعی، اطلاعات مجازی و سه بعدی بر روی تصاویر ضبط شده، اضافه می‌شوند و در نهایت با استفاده از نشانه گرهای دیگر، تصویر نهایی را برای کاربر نمایش می‌دهد. این فناوری در حال حاضر در بسیاری از صنایع مانند بازی‌های رایانه‌ای، طراحی محصول، پزشکی، آموزش و سایر صنایع استفاده می‌شود.

واقعیت افزوده  (Marker Based)،  در واقع یک نوع از واقعیت افزوده است که از یک دوربین و یک نشانگر بصری مانند تصویر دو بعدی یا کد QR  استفاده می کند. هنگامی که دوربین نشانگر را در دنیای واقعی شناسایی می کند ، محتوای سه بعدی را روی آن قرار می دهد.
به این ترتیب، شما می توانید با استفاده ار نشانگر، عناصر دیجیتالی را به دنیای واقعی خود اضافه کنید.
برای مثال: شما می توانید از یک کارت ویزیت با نشانگر، یک ویدیو یا یک مدل سه بعدی را روی آن نمایش دهید.

واقعیت افزوده مبتنی بر نشانگر معمولاً برای اهداف بازاریابی و خرده‌فروشی استفاده می‌شود. در واقع این نوع واقعیت افزوده بر مبنای نمایش تصاویر، مدل سه‌بعدی و ویدئو روی یک هدف دوبعدی یا کارت ویزیت را شامل می‌شود.

کاردبرهای واقعیت افزوده بر اساس مارکر

  1. آموزش مدل پیشرفته :  تصور کنید دانش پذیران شما در حال مطالعه آناتومی انسانی هستند و کلاس آنها به یک آدمک مجهز است. آنها از تلفن ها یا تبلت های خود برای اسکن مدل استفاده می کنند و صفحه اطلاعات مربوط به استخوان ها، عضلات، اندام ها و بافت همبند را می توانند از این طریق مشاهده کنند.

    به همین ترتیب، ممکن است شما یک قطعه از تجهیزات مهم داشته باشید که می خواهید به دانش پذیران خود آموزش دهید تا از این طریق استفاده کنند. این تجهیزات شامل قسمت های متحرک بسیاری است و توضیح هر یک از آنها برای دانش پذیران شما می تواند وقت زیادی را از استاد بگیرد. در عوض، ابزار واقعیت افزوده شما به دانش پذیران کمک می کند تا قطعات را شناسایی کنند. همانطور که آنها با دستگاه ارتباط برقرار می کنند، ابزار AR شما می تواند به دانش پذیران شما بازخورد دهد و به آنها بگوید که آیا از این ابزار به درستی استفاده می کنند.

  1. درس ایمنی و انطباق :  اگر بخواهید از واقعیت افزوده برای کمک به فراگیران خود در شناسایی نگرانی های ایمنی و انطباق در یک محیط جدید استفاده کنید، چه می کنید؟ به عنوان مثال، آزمایشگاه های شیمی، آشپزخانه های صنعتی و کف های تولید همه مناطقی هستند که در صورت خطای دانش پذیران می توانند در معرض آسیب قرار بگیرند. هنگامی که آنها برای اولین بار به این محیط معرفی می شوند، می توانید از برچسب گذاری واقعیت افزوده برای جلب توجه به مناطق خطرناک و همچنین به مکان هایی که دانش پذیران می توانند در صورت تصادف یا اضطراری به آنجا مراجعه کنند، استفاده کنید.

 با گشت و گذار در محیط، یافتن و اسکن برچسب های مختلف و خواندن اطلاعات ارائه شده توسط سیستم شما، فراگیران خاطرات قوی تری برای ارتباط با اطلاعاتی که آموخته اند خواهند داشت. هنگام کار با تجهیزات خطرناک یا مواجه شدن با موقعیتی که نیاز به تفکر سریع دارد، آنها بر اساس  یادگیری عملی سریعتر واکنش نشان می دهند.

  1. تکالیف پیشرفته : تکالیف در منزل، برای یادگیرندگان غالباً می تواند کاری پر مشغله باشد. با این حال، می توانید از فراگیران بخواهید اشیا را اسکن کنند تا اطلاعات بیشتری در مورد آنها بیاموزند، یا حتی خودتان از آنها بخواهید اطلاعات را وارد کنند.

تکالیف مبتنی بر واقعیت افزوده برای طراحی می تواند مشکل باشد. با این حال، تعامل کاربر اغلب باعث یادآوری بیشتر آنها می شود – و در نتیجه پاداش بیشتری نیز برای یادگیرندگان ایجاد می کند. به همین ترتیب، این امکانات ارزش بررسی دارند.

موارد استفاده مبتنی بر مکان

نوع اصلی دیگر محتوای واقعیت افزوده از فناوری GPS برای ارائه اطلاعات بر اساس مکان کاربر استفاده می کند. در حالی که فناوری مبتنی بر مارکر انعطاف پذیر و قابل حمل است، محور مکان لزوماً ارتباط فیزیکی بیشتری با یک محیط فراهم می کند. امکاناتی که توسط این فناوری گشوده می شود، بطور قابل توجهی با امکانات ارائه شده توسط واقعیت افزوده مبتنی بر مارکر متفاوت است. در اینجا چند گزینه برای آن وجود دارد.

4. شکار لاشخور گیمی : Pokémon Go به راحتی مشهورترین کاربرد مکان جغرافیایی واقعیت افزوده است. به عنوان یک بازی که یک فضای مجازی را به دنیای فیزیکی وارد می کرد، برای بسیاری از کاربران واقعا انقلابی بود. تعجبی ندارد که این نوع واقعیت افزوده در محیط آموزش الکترونیکی به مقبولیت بیشتری دست یابد.

به عنوان مثال، این نوع واقعیت افزوده در حال یافتن برنامه های بیشتر در میان تورهای راهنما است. موزه ها یا حتی شهرها از اطلاعات مکان در تلفن همراه کاربر برای اطلاع رسانی در مورد اطلاعات مهم هنگامی که در نزدیکی نمایشگاه یا سایت معروف هستند، از آنها استفاده می کنند. این می تواند به راحتی برای فراگیران گرافیکی شود. با استفاده از داده های مکان، مربیان می توانند فعالیت های مختلف مبتنی بر مکان را برای کمک به یادگیری تنظیم کنند.

5. تورهای دانشگاه و محل کار افزوده شده : جهت گیری یک کاربرد بزرگ برای فناوری واقعیت افزوده است، از سازمان های بزرگ گرفته تا دانشگاه ها. این نه تنها به استخدام های جدید کمک می کند و هم دانش پذیران در محیط جدید خود احساس امنیت می کنند، بلکه به دانش پذیر کمک می کند تا مکان جدید خود را کشف کند و در مورد آنچه که ارائه می دهد بیشتر بیاموزد.

اکثر تورهای رسمی جهت یابی فقط تاکنون ادامه دارند. واقعیت افزوده می تواند با ارائه یک تجربه متناسب با نیازهای کاربر، فاصله را برطرف کند. و این می تواند بدون تخلیه منابع انسانی باعث این کار شود.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked*